Zaloguj
Reklama

Tętniak aorty – jest się czego obawiać?

Autorzy: lek. Paulina Raczyńska
Tętniak aorty – jest się czego obawiać?
Fot. panthermedia
(0)

Tętniakiem aorty nazywamy jej poszerzenie o >50% prawidłowej szerokości. Tętniak może obejmować odcinek piersiowy, brzuszny lub piersiowo-brzuszny aorty. Ponad 90% wszystkich tętniaków aorty występuje w odcinku podnerkowym. Stwierdza się je u 4,4% populacji po 40. roku życia, 3-8 razy częściej u mężczyzn.

Reklama

Tętniaki możemy podzielić ze względu na etiologię (miażdżycowe, zwyrodnieniowe, pozapalne, pourazowe), kształt (workowate, wrzecionowate), budowę ściany (prawdziwe, rzekome) oraz obraz kliniczny (bezobjawowe, objawowe, pęknięte). Powstawanie tętniaków jest związane z wzajemnym oddziaływaniem wartości ciśnienia, obecnością niedomykalności zastawki aortalnej, aktywności enzymów proteolitycznych, chorób towarzyszących (miażdżyca, POChP, zespół Marfana), stosowania używek, czynników środowiskowych oraz predyspozycji genetycznych.

Tętniaki aorty powiększają się średnio o 1mm/rok. Prawdopodobieństwo jego rozwarstwienia lub pęknięcia gwałtownie zwiększa się, gdy średnica aorty >60 mm (norma do 30 mm). Małe tętniaki mogą bardzo długo nie dawać żadnych objawów. Powiększając się, mogą powodować szereg dolegliwości:

  • ból w klatce piersiowej i pleców: na skutek ucisku narządów wewnątrz klatki piersiowej,
  • ból podczas przełykania: rzadko, wywołany uciskiem przełyku,
  • chrypka: na skutek ucisku nerwu krtaniowego wstecznego,
  • kaszel,
  • duszność,
  • krwioplucie,
  • nawracające zapalenia płuc,
  • czasem pierwszym objawem tętniaka jest incydent zatorowy pod postacią udaru mózgu, niedokrwienia kończyn dolnych lub jelit,
  • pęknięty tętniak objawia się piekącym, rozdzierającym, nieprzerwanym bólem.

Wśród badań pomocniczych służących postawieniu rozpoznania wymienia się RTG klatki piersiowej, echokardiografię przezklatkową i przezprzełykową, angiotomografię komputerową oraz angiorezonans magnetyczny. Obecnie około 50% tętniaków jest wykrywanych przypadkowo.

Leczenie tętniaków różni się w zależności od ich średnicy, lokalizacji oraz chorób towarzyszących. W każdym przypadku podstawowe znaczenie ma eliminacja czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych: zaprzestanie palenia tytoniu oraz normalizacja ciśnienia tętniczego. Zaawansowane postaci tętniaków są leczone inwazyjnie: za pomocą interwencji chirurgicznych.

Każdy wykryty tętniak (nawet bezobjawowy) wymaga ścisłego monitorowania za pomocą angio TK lub angio MR. Pierwsze badanie kontrolne należy wykonać do 6 miesięcy od jego zobrazowania, a każde kolejne co 12 miesięcy, jeśli średnica tętniaka nie ulega powiększeniu.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Gajewski P.: Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna. Kraków 2018, s. 469-477.

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze