Zaloguj
Reklama

Oznaczenie poziomu D-dimerów – przydatne w diagnostyce zakrzepicy

Autorzy: Natalia Jeziorska, testDNA
Oznaczenie poziomu D-dimerów – przydatne w diagnostyce zakrzepicy
Fot. panthermedia
(0)

D-dimery są specyficznymi cząsteczkami, które powstają na skutek rozpadu obecnej w żyle skrzepliny. Podwyższone stężenie D-dimerów we krwi może być sygnałem rozwijającej się w zakrzepicy lub gorzej – świadczyć o zatorowości płucnej!  Oto kilka faktów na temat badania D-dimerów i jego przydatności w diagnostyce zakrzepicy żylnej.

Reklama

Jaką rolę w organizmie pełni krzepnięcie i czym są D-dimery?

Krzepnięcie krwi jest mechanizmem niezbędnym organizmowi do przeżycia. Pozwala bowiem zatrzymać krwawienie, gdy dojdzie do przerwania ciągłości naczyń krwionośnych, np. w następstwie urazu. Powstała w ten sposób rana (miejsce wypływu krwi) zostaje pokryta fibryną, zwaną też włóknikiem. W rezultacie tworzy się czop, który zatrzymuje wypływającą krew. Gdy skrzeplina przestaje być już potrzebna, rozpada się.  Podczas tego procesu, nazywanego fibrynolizą, fibryna jest rozkładana na mniejsze cząsteczki, czyli właśnie D-dimery. Odbywa się to z udziałem określonych enzymów.

D-dimery oznacza się na wiele sposobów. Zakres norm dla tego parametru może być więc różny w poszczególnych laboratoriach. Przyjmuje się jednak, że poziom D-dimerów nie powinien przekraczać 500 µg/l. Lekko podwyższone D-dimery nie muszą jeszcze oznaczać zakrzepicy. Gdy ich poziom wyraźnie przekracza prawidłową wartość, to istnieje już jednak spore prawdopodobieństwo, że w naczyniach krwionośnych potworzyły się zakrzepy. Aby określić ich umiejscowienie i ocenić stan żył, pacjenta kieruje się na dalsze badania, m.in. tzw. USG Dopplera.

Badanie D-dimerów to proste badanie biochemiczne, do którego pacjent nie musi się przygotowywać.  Wystarczy, że przyniesie skierowanie od lekarza. Jak wygląda oznaczanie D-dimerów? Z żyły w zgięciu łokciowym pobiera się kilka mililitrów krwi, a następnie przekazuje do analizy – to wszystko.

Zakrzepica – co ją powoduje, jak się objawia?

Rozwojowi zakrzepicy sprzyja wiele czynników – np. unieruchomienie kończyn po operacji, w wyniku długiej podróży samochodem lub samolotem. Zagrożone zakrzepicą są również kobiety w ciąży, stosujące antykoncepcję hormonalną, osoby otyłe i palące papierosy. Do zakrzepicy żylnej można mieć również predyspozycje genetyczne w postaci trombofilii wrodzonej. Osoby z trombofilią mają mutacje w genach, głównie mutację czynnika V Leiden i w genie protrombiny, które wywołują stan nadkrzepliwości. Mutacje te da się jednak wykryć w bardzo prosty sposób – przy pomocy łatwo dostępnego testu genetycznego.

Typowym objawem zakrzepicy jest ból, opuchlizna i zaczerwienienie jednej z kończyn dolnych. Skóra chorej kończyny może być też cieplejsza i bardziej tkliwa. W większości przypadków zakrzepica przebiega jednak bezobjawowo. Gdy pojawiają się duszności, bóle w klatce piersiowej, krwioplucie, gorączka czy uporczywy kaszel, to mamy już zwykle do czynienia z zatorowością płucną, czyli jednym z najpoważniejszych powikłań nieleczonej zakrzepicy.

Podwyższony poziom D-dimerów występuje również w przebiegu innych chorób

Na przykład w nadpłytkowości, zespole rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, chorobach wątroby czy w niektórych nowotworach. Podwyższony poziom D-dimerów nie jest więc typowy wyłącznie dla zakrzepicy, choć oczywiście najczęściej obserwuje się go właśnie w jej przebiegu.

Piśmiennictwo

Informacja prasowa

Adres www źródła:

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze