Zaloguj
Reklama

Infekcyjne zapalenie wsierdzia

Autorzy: lek. Paulina Raczyńska
Infekcyjne zapalenie wsierdzia
Fot. Shutterstock
(0)

Infekcyjne zapalenie wsierdzia (IZW) to choroba rozwijająca się w wyniku zakażenia wsierdzia w obrębie zastawek, komór, przedsionków lub śródbłonka dużych naczyń krwionośnych klatki piersiowej, połączeń naczyniowych oraz ciał obcych w sercu. IZW najczęściej dotyczy zastawki aortalnej oraz mitralnej, rzadziej trójdzielnej.

Reklama

Infekcyjne zapalenie wsierdzia jest poprzedzone bakteriemią od <2 tygodni (80% przypadków) do 2-5 miesięcy u pozostałych. Czynnikami wywołującymi tę infekcję oprócz bakterii mogą być grzyby, riketsje, chlamydie czy mykoplazmy. Wśród bakterii są to głównie gronkowce, paciorkowce, enterokoki i bakterie Gram-ujemne. Wystąpieniu infekcyjnego zapalenia wsierdzia sprzyjają: przebyta choroba reumatyczna, wypadanie płatka zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa, wady serca, osłabienie odporności, obecność ciał obcych w sercu (np. elektrod czy łat naczyniowych) oraz przyjmowanie dożylne narkotyków.

Objawy infekcyjnego zapalenia wsierdzia będą różniły się w zależności od tego, która jego połowa jest zajęta. Wśród objawów wspólnych znajdują się dolegliwości mało specyficzne: wysoka gorączka z dreszczami, przedłużający się stan podgorączkowy z nadmiernym poceniem się, osłabienie, utrata apetytu, ból stawów i mięśni.

Gdy zajęta jest lewa część serca, objawami będą szmery spowodowane niedomykalnością uszkodzonej zastawki, obrzęk płuc, objawy z różnych narządów spowodowane wyrzucaniem do układu krwionośnego mikrozatorów oraz objawy bardzo specyficzne, czyli: objaw Janewaya – niebolesne plamy krwotoczne na dłoniach i podeszwach, guzki Oslera – bolesne, czerwone, umiejscowione głównie na palcach rąk i stóp oraz plamki Rotha – wybroczyny w siatkówce z bladym środkiem. Jeżeli natomiast zapalenie wsierdzia dotyczy prawej części serca, charakterystyczne będą objawy zapalenia płuc, zatorowości płucnej (kaszel i ból w klatce o charakterze opłucnowym), czasem również duszność i krwioplucie.

W celu postawienia diagnozy niezbędne będzie wykonanie odpowiednich badań. Po pierwsze – posiewy krwi (jeszcze przed rozpoczęciem antybiotykoterapii), po drugie – badania serologiczne, po trzecie – badanie echokardiograficzne mające na celu uwidocznienie uszkodzenia zastawek oraz obecności wegetacji (konglomeratów bakterii i komórek zapalnych). Warto też należy wykonać badania dodatkowe, takie jak morfologia krwi, elektrokardiografia, RTG, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny w celu wykrycia powikłań narządowych.

Infekcyjne zapalenie wsierdzia należy leczyć zgodnie z przyczyną, która je wywołała. Jako że najczęstszym czynnikiem etiologicznym je powodującym są bakterie, podstawową metodą leczenia farmakologicznego jest antybiotykoterapia w połączeniu z profilaktyką przeciwgrzybiczą oraz uzupełniona leczeniem przeciwzakrzepowym. Niekiedy, w skrajnych przypadkach, jedyną metodą leczenia staje się zabieg operacyjny. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia infekcyjnego zapalenia wsierdzia, zaleca się m.in. regularną higienę jamy ustnej i skóry, stosowanie antybiotyków w przypadku potwierdzenia infekcji bakteryjnej, odkażanie ran oraz niestosowanie antybiotyków bez wcześniejszej konsultacji i zaleceń lekarza.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Gajewski P.: Interna Szczeklika. Mały podręcznik. Medycyna Praktyczna. Kraków 2017, s.252-262.

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze