Zaloguj
Reklama

Zwężenie tętnicy podobojczykowej

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • [1] L. Wrotniak, A. Kabłak-Ziembicka, T. Przewłocki: Zwężenie tętnicy podobojczykowej. „Kardiologia Inwazyjna” 2017, nr 5(12), s. 30-34.
    [3] M. Sojka, A. Sojka, T. Jargiełło i in.:Leczenie zespołu podkradania tętnicy podobojczykowej na drodze wewnątrznaczyniowej. Doświadczenia własne. „Postępy Nauk Medycznych” 2015, t. XXVIII, nr 2, s. 129-134.
    [4] E. Kucharska: Miażdżyca tętnic – wybrane aspekty. „Przegląd Lekarski” 2014, nr 71(7), s. 400-402.

Adres www źródła:

Kategorie ICD:


Zwężenie tętnicy podobojczykowej
Fot. Pantherstock
(0)

Zwężenie tętnicy podobojczykowej (SA) jest coraz bardziej znaczącym problemem, jaki pojawia się wśród zaburzeń i patologii wywołanych przez miażdżycę. Objawy, jakie ze sobą niesie, występują jedynie u 10% pacjentów, więc zdecydowana większość przypadków to przebieg bezobjawowy. Zagrożenie, jakiemoże powodować SA, to różnego rodzaju epizody sercowo-naczyniowe, które mogą być groźne dla naszego zdrowia, a nawet zagrażać życiu.

Reklama

Zwężenie tętnicy podobojczykowej (SA, subclavian artery) jest schorzeniem z zakresu problemów miażdżycowych, któremu poświęca się niewiele uwagi i czasu. Znacznie więcej zainteresowania z klinicznego i naukowego punktu widzenia skupiają wokół siebie zagadnienia chorobowe, takie jak choroba tętnic szyjnych, wieńcowych, nerkowych czy kończyn dolnych. Efektem takiego podejścia jest słabo poznana geneza, rozwój i przebieg schorzenia, co wpływa zarówno na wykrywalność, jak i na skuteczność leczenia. Pomimo że odsetek populacji zapadający na SA jest obecnie niewielki, dochodzący do 1,9%, to wraz ze wzrostem narażenia na czynniki ryzyka miażdżycy oraz u osób ze stwierdzoną chorobą wieńcową ryzyko to może być bardzo duże, a samo schorzenie może pojawiać się znacznie częściej w kontekście całej populacji [1].

Groźna miażdżyca

Miażdżyca jest obecnie niezwykle szeroko rozpowszechnionym problemem populacyjnym. Zmiany miażdżycowe diagnozowane są już nawet u 15-letnich dzieci, co oznacza, że występują już niemal u wszystkich. Około 40% zgonów na całym świecie jest spowodowanych przyczynami kardiologicznymi, które zazwyczaj swój początek mają właśnie w miażdżycy.

Za powstawanie zmian odpowiedzialne są różne czynniki, a te, które przodują w klasyfikacji, to: dysfunkcja śródbłonka, zaburzenia lipidowe, różne czynniki immunologiczne oraz genetyczne. Tworząca się blaszka miażdżycowa na ścianie tętnicy wywołuje stan zapalny, co dodatkowo obciąża naczynie i już na etapie tworzenia się zmiany zaburza jego funkcjonowanie. Powikłania miażdżycy mogą być druzgocące dla zdrowia a nawet życia, prowadząc do epizodów schorzeń sercowo-naczyniowych, takich jak choroba wieńcowa, udar mózgu czy miażdżyca tętnic obwodowych [4].

Czy to SA?

Zwężenie tętnicy podobojczykowej może przejawiać się w postaci objawów, jakie towarzyszą wysiłkowemu niedokrwieniu kończyny górnej, niewydolności kręgowo-podstawnej, ale także jej objawem może być stenokardia [1], czyli postać tzw. dusznicy bolesnej [2].

Około 10% osób cierpiących z powodu SA doświadcza jej objawów, stąd należy mieć świadomość, że aż 90% przypadków pojawienia się tej jednostki chorobowej przebiega bezobjawowo.

Dodatkowym elementem sprzyjającym pojawianiu się objawów jest upośledzenie drożności pozostałych tętnic, co nie jest rzadkością, gdy mowa o schorzeniach miażdżycowych. Zdecydowanie najczęściej odnotowywaną grupą objawów są dolegliwości z kręgu wysiłkowego niedokrwienia mięśni kończyny górnej, a także niewydolności kręgowo-podstawnej. Mowa tu o zaburzeniach równowagi, problemach z widzeniem, zaburzeniach słuchu czy napadach atonicznych. W skrajnych przypadkach można spodziewać się także objawów niedokrwienia wieńcowego [1].

Badanie przedmiotowe

W toku diagnostyki ogromne znaczenie ma badanie przedmiotowe pacjenta, które polega na osłuchiwaniu okolicy nad- i podobojczykowej. Charakterystycznym objawem jest słyszalny szmer naczyniowy, który jednak nie będzie obecny, jeśli niedrożność naczyniowa jest pełna.

Dodatkowo znaczące jest porównanie tętna pomiędzy kończynami górnymi, które przy znacznej rozbieżności (powyżej 15mmHg) jest kluczowym elementem wskazującym na rozwijający się problem. Niemniej jednak brak takiej różnicy nie świadczy o braku problemu i nie wyklucza go, gdyż w danym przypadku mogło dojść do zmian obustronnych [1].

Badania obrazowe

Dla procesu diagnostycznego kluczowe znaczenie mają badania obrazowe, takie jak USG wykonane techniką duplex (DUS, duplex ultrasound scanning), angiografia tomografii komputerowej (CTA, computed tomography angiography), a także rezonans magnetyczny (MRA, magnetic resonance angiography) [1].

fot. panthermedia

Zespół podkradania tętnicy podobojczykowej (subclavian steal syndrome – SSS)

Kiedy mamy do czynienia z sytuacją, w której dochodzi do zwężenia lub niedrożności początkowego odcinka jednej z tętnic podobojczykowych, pojawia się SSS. Schorzenie to prowadzi do upośledzenia ukrwienia kończyny, gdyż jego głównym efektem jest odwrócenie kierunku obiegu krwi w tętnicy kręgowej. Oprócz dolegliwości, jakie niesie ze sobą SA, pacjenci cierpiący na SSS zgłaszają również szereg nietypowych objawów, jak zziębnięcie czy drętwienie kończyny, mrowienia w palcach oraz nasilający się ból podczas wykonywania ruchów ręką. Badanie fizykalne ma tu kluczowe znaczenie, gdyż to właśnie ono może wykazać rozbieżności w wyczuwalności tętna pomiędzy ręką zdrową i chorą – kończyna objęta chorobą ma znacznie bardziej osłabione lub nawet niewyczuwalne tętno [3].

Reklama
(0)
Komentarze