Zaloguj
Reklama

Niedokrwistości hemolityczne

Autorzy: Wioleta Chodkowska
Źródło: Pediatria. Położnictwo i ginekologia. Podręcznik dla studentów. Pod redakcją prof. Tadeusza Pisarskiego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa
Niedokrwistości hemolityczne
Fot. ojoimages
(0)

Niedokrwistości hemolityczne cechują się różną etiologią, jednak cechą wspólną jest skrócenie czasu przeżycia krwinek czerwonych.

Reklama

Niedokrwistości można podzielić na wrodzone i nabyte.

Do przyczyn należą:

  • nieprawidłowości budowy błony komórkowej,
  • nieprawidłowy przebieg glikolizy,
  • nieprawidłowa hemoglobina, autoprzeciwciała i izoprzeciwciała,
  • działanie czynników toksycznych i infekcyjnych 
  • zmiany w śródbłonku naczyniowym.

Objawy zależą od czasu przeżycia i zdolności kompensacyjnej szpiku kostnego. W pewnych przypadkach dzięki zdolnościom kompensacyjnym nie ma objawów niedokrwistości. Erytropoeza może być zwiększona nawet 6-8 krotnie. Niestety w przypadkach ostrej, nasilonej hemolizy zdolności kompensacyjne zawodzą, w wyniku czego pojawia się niedokrwistość.

Niedokrwistość autoimmunohemolityczna spowodowana jest działaniem przeciwciał skierowanych przeciw własnym krwinkom czerwonym. Autoprzeciwciała mogą być ciepłe, zimne lub dwufazowymi hemolizynami Donatha-Landsteinera. Autoprzeciwciała ciepłe to niekompletne aglutyniny i hemolizyny o optimum działania w temperaturze 37°C. Autoprzeciwciała zimne swoje optimum działania mają w temperaturze 0-4°C.
 



fot. ojoimages
 

Autoimmunizacja może być wywołana zmianami w błonie krwinki czerwonej lub odpowiedzią układu immunologicznego na skutek utraty zdolności rozpoznawania własnych komórek. Niedokrwistość z przeciwciałami typu ciepłego może mieć ostry lub przewlekły początek. Występuje gorączka, bóle brzucha i kończyn, osłabienie, bladość, żółtaczka, duszność i hepatosplenomegalia. Niedokrwistość z przeciwciałami typu zimnego częściej występuje u dorosłych i cechuje się zazwyczaj ostrym przebiegiem. Niedokrwistość z dwufazowymi hemolizynami odznacza się napadową zmienną hemoglobinurią i ostrymi napadami hemolizy.

Niedokrwistości immunohemolityczne polekowe mogą być wywołane dwoma typami reakcji. Lek może indukować wytwarzanie przeciwciał przeciw krwinkom czerwonym, lecz sam nie wchodzi w reakcję. W drugim przypadku immunogenne jest połączenie leku z białkami surowicy lub powierzchnią krwinki. Hemoliza występuje jedynie po podaniu leki.

Niedokrwistość spowodowana niedoborem witaminy E występuje głównie u wcześniaków, u których witamina ta jest gorzej wchłaniana. Niedobór występuje najczęściej między 6. a 10. tygodniem życia. Cechy charakterystyczne to anizocytoza, poikilocytoza i skrócenie czasu przeżycia krwinki czerwonej.

Piśmiennictwo
Reklama
(0)
Komentarze