Zaloguj
Reklama

Elektroterapia we współczesnej kardiologii

Autorzy: Ewa Chodkowska
Elektroterapia we współczesnej kardiologii
Fot. Pantherstock
(0)

W ostatnich latach obserwuje się wielki przełom w zakresie leczenia zaburzeń rytmu serca i przewodzenia.

Reklama

Ten dynamiczny rozwój obejmuje:

  • techniki ablacyjne
  • znaczące postępy w zakresie implantacji i programowania automatycznych kardiowerterów-defibrylatorów
  • terapii resynchronizującej.

Techniki ablacyjne są metodą z wyboru leczenia napadowych arytmii nadkomorowych. Głównym założeniem w prowadzeniu ablacji jest wyeliminowanie aktywności elektrycznej fragmentu mięśnia sercowego odpowiedzialnego za powstanie arytmii poprzez kontrolowane miejscowe uwolnienie energii przez elektrodę, która została wprowadzona do serca. Częstotliwość prądów wynosi od 30 do 1500 kHz. Dzięki prądom w tkankach zostaje wywołany tzw. efekt termiczny, którego zadaniem jest spowodowanie martwicy skrzepowej. Oprócz prądu można zastosować miejscowe zamrażanie tkanek, czyli krioablacje lub światło laserowe.

Pierwszym etapem ablacji jest badanie elektrofizjologiczne, którego celem jest określenie mechanizmu arytmii i zlokalizowania jej podłoża. Kolejnym etapem jest aplikacja terapeutyczna. Ostatnią czynnością jest kontrolne badanie elektrofizjologiczne oceniające efekt ablacji.
 



fot. pantherstock

Metodę ablacji stosuje się w wypadku: 

  • częstoskurczu nawrotowego z węzła przedsionkowo-komorowego. Jest to najpowszechniejsza forma napadowego częstoskurczu nadkomorowego. Jest wynikiem krążenia fali pobudzenia w węźle przedsionkowo-komorowym poprzez drogę szybką o dłuższej refrakcji i drogę wolną o krótszej refrakcji.
  • zespołu preekscytacji. Jest to wrodzona anomalia, która polega na istnieniu dodatkowego pęczka mięśniowego umożliwiającego pobudzenie części komory poza fizjologicznym układem przewodzącym. 
  • trzepotania przedsionków 
  • migotania przedsionków. Główną przyczyną jest pobudzenie ogniskowe pochodzące głównie z żył płucnych.
  • komorowych zaburzeń rytmu.

Do powikłań ablacji zalicza się: 

  • tamponadę serca,
  • odmę serca,
  • odmę opłucnową,
  • udar niedokrwienny mózgu,
  • przemijające niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego,
  • blok przedsionkowo-komorowy,
  • porażenie przepony,
  • perforację przełyku,
  • zwężenie żył płucnych
  • zgon.
Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Elektroterapia we współczesnej kardiologii
    Monika Kozieł, Katarzyna Przybylska, Radosław Lenarczyk, Zbigniew Kalarus Przewdonik Lekarza

Reklama
(0)
Komentarze